HyperLink
 
تاسیسات بخش چهاردهم
تاریخ درج: ١٣٩۴/٠٨/١٨

 طراحي سيستم‌هاي صوتي (Paging systems)

اصول پايه‌اي در طراحي صوتي 
اولين مشکلي که در طراحي سيستم صوتي يک محل وجود دارد ، برخورد با نويز و پارامترهاي صوتي محل است. نويزها عموما  به دو نوع تقسيم مي‌شوند :‌
(a نويزهايي که درون ساختمان ايجاد مي‌شوند (Indoor)
(b نويزهايي که در خارج از ساختمان توليد مي‌شوند (Outdoor)
نويزهاي داخلي مثل صداهاي حاصل از اسانسور ، Air conditioner ، گفتگوي انسان‌ها و جابجائي وسايل مي‌باشند و نويزهاي خارجي مانند صداي حاصل از ترافيک اتومبيل‌ها ، کارگاه‌ها ، امواج دريا و يا حتي عبور اب از داخل رودخانه مي‌باشند. 
تغييرات نويز بيشتر به نوع منبع توليدي انها و نحوة پخش شدن انها و نقشة ساختماني ساختمان و ساختمانهاي همسايه ساختمان و محل طراحي و نيز به زمان توليد نويز بستگي دارد. 
پارامترهاي صوتي مي‌توانند يک مشکل ديگر ايجاد نمايند ، مخصوصا وقتي که طراحي براي قسمت داخلي انجام گيرد و ان فاکتورهاي اصلي طنين و برگشت صدا در برخورد صوت به موانع مي‌باشند. يک اتاق که داراي ديوارهايي است و اين ديوارها از مواد اوليه سخت ، مانند سيمان يا تخته چند لايه که قدرت جذب صوتي پائيني دارند ، داراي انعکاس صداي طولاني مي‌باشند. 
مخصوصا اتاقهايي که از سنگ ، فرش شده است و داراي شکل گنبدي هستند و محل‌هاي پارک در ساختمانها و ورزشگاه‌ها داراي زمان انعکاس صوت (اکو) زيادي مي‌باشند. 
اکوي صدا ، شفافيت صوت را پائين مي‌اورد و اين انعکاس صدا مخصوصا براي صداهاي فرکانس پائين در اتاقهايي که بدرستي طراحي صوتي نشده‌اند مضر است. 
تعريف اکو يا انعکاس صوت اين است که : برگشت صداي اصلي که ديرتر از ان شنيده مي‌شود.
انعکاس صوت بعد از زمان 50ms از صداي اصلي به گوش مي‌رسد و اگر صداي بازگشت شده بعد از صداي اصلي به گوش برسد اين بازگشت صدا به صورت اکو شنيده مي‌شود که اين بسيار بر روي صدا تاثير مخرب مي‌گذارد. 
اکوهاي بيروني که توسط کوه ، ساختمان و طرز نقشة ساختماني محيط ، مشکلاتي را ايجاد مي‌کند. زمان انتخاب محل بلندگو ، مکان بلندي که بلندگو مي‌تواند بهترين بازده را داشته باشد و کمترين تداخل صوت يا همان اکو را ايجاد کند را انتخاب مي‌کنند ، يک راه ديگر براي مقابله با نويز استفاده از بلندگوهاي قدرت پائين در مکانهاي متعدد است. 

نويز و قدرت بلندگو 
اگر قدرت صداي نويز از قدرت صداي خروجي از بلندگو بيشتر باشد ، صدا شنيده نمي‌شود. تفاوت بين صداي بلندگو و سطح نويز شديدا‌ وابسته به نوع و درجه نويز است اما حداقل ، بايد قدرت صداي بلندگو 6dB تا 10dB (2 تا 3 برابر) بيش از قدرت صداي نويز باشد. براي موسيقي زمينه يا براي ديگر برنامه‌هاي موسيقي ، قدرت صوت بايد حداقل 3dB (حدودا 5/1 برابر) بيش از صداي نويز باشد.  

قدرت صداي خروجي از بلندگو 
مشخصة بلندگو شامل فشار صداي خروجي بلندگوست که نمايانگر شدت صدايي است که توسط بلندگو توليد مي‌شود. اين فشار بدين صورت اندازه‌گيري مي‌شود : ‌به ورودي بلندگو يک سيگنال 1 وات اعمال مي‌کنيم و شدت صوت را در يک متري بلندگو اندازه‌گيري مي‌نماييم. 
 واحد شدت يا فشار صداي بلندگو dB مي‌باشد. اين شدت صوت خروجي از بلندگو همچنين ظرفيت يا راندمان تبديل انرژي الکتريکي به انرژي صوتي را بيان مي‌کند. اين شدت صوت معمولا بين 85dB تا 110dB توسط بلندگوهاي مختلف توليد مي‌شوند. در صفحة بعد جدولي را مي‌بينيد که تفاوتهاي بلندگوهاي مختلف 1 در ميزان صداي توليدي نشان مي‌دهد. 

Output sound pressure

Speaker

85 to 93 dB

Ceiling/wall mount SP

90 to 106 dB

Colmn Gymnasium SP

95 to 110 dB

Horn SP


نکته : ‌اگر قدرت و سيگنال ورودي به بلندگو بيش از يک وات شد ، شدت صوت خروجي افزايش مي‌يابد. نمونه‌اي از اين افزايش در جدول زير امده است. 
 

Speaker input

Increased sound pressure in dB

Speaker input

Increased sound pressure

1W

0dB

50W

17dV

2W

3dB

60W

17.8dB

3W

5dB

70W

18.5dB

4W

6dB

80W

19dB

5W

7dB

90W

19.5dB

6W

8dB

100W

20dB

7W

8.5dB

13W

11dB

8W

9dB

15W

11.8dB

9W

9.5dB

16W

12dB

10W

10dB

25W

14dB

20W

13dB

32W

15dB

30W

14.5dB

 

 

40W

16dB

 

 

 
وقتي که قدرت سيگنال ورودي بيش از 1 وات است براي بدست اوردن قدرت خروجي بلندگو مي‌توان از فرمول زیر استفاده نمود :
قدرت خروجي بلندگو براي يک قدرت ورودي مشخص= قدرت صداي افزايش يافته ناشي از ورودي بزرگتر + مشخصه بلندگو (ورودي 1 وات)
 
براي مثال :
يک بلندگو با مشخصة 92dB (براي سيگنال 1 وات) را به يک سيگنال صوتي 3 وات وصل مي‌کنيم. قدرت صداي خروجي چند مي‌شود؟
قدرت خروجي ناشي از سيگنال 92dB+5dB=97dB→3W
بنابراين انچه مشخص است سيگنال ورودي بزرگتر باعث ايجاد راندمان بيشتري در بلندگو خواهد شد. در هنگام استفاده از امپلي فاير ، همان قدرت صداي خواسته شده را مي‌توانيم از يک سيگنال کوچکتر ورودي بدست اوريم چنانچه مشخصة بلندگوها بزرگتر باشد (قدرت بلندگو بيشتر باشد). 
 براي بدست اوردن قدرت 90dB در فاصلة يک متري از بلندگوي 87dB بايد از سيگنال ورودي 2 وات استفاده نمود تا شدت صوت خروجي 3dB افزايش يابد. اما در بلندگوي 90dB همان سيگنال 1 وات کافي است تا شدت 90dB در فاصلة يک متري ان ايجاد شود. 
بنابراين اگر بلندگو داراي 3dB کاهش در مشخصة‌ خود نسبت به يک بلندگوي ديگر باشد ، براي اينکه قدرت صوت اين دو بلندگو يکسان شود بايد از يک امپلي‌فاير با قدرت مضاعف براي بلندگوي اول (که مشخصه کوچکتري دارد) استفاده کرد و اگر اين اختلاف 6dB بين دو بلندگو باشد ، امپلي‌فاير بايستي قدرتي چهار برابر قدرت امپلي‌فاير ديگر بلندگو (که مشخصه بزرگتري دارد) داشته باشد. براي اختلاف 9dB قدرت امپلي‌فاير بايد 9 برابر ديگري باشد. 
سئوالي که در اين قسمت پيش مي‌ايد اين است که اگر دو يا چند بلندگوي مشابه در يک مکان و يک جهت نصب گردد، شدت خروجي صوت در ان محل چقدر خواهد بود؟
جواب اين است که نصب چند بلندگوي مشابه در يک جهت مانند اين است که جمع سيگنال‌هاي ورودي تک‌تک انها را به يک بلندگو داده باشيم يعني اگر دو بلندگوي 90dB (در سيگنال 1 وات) با هم نصب شود ، قدرت خروجي شنيده شده برابر با 93dB خواهد بود. جدول زير افزايش قدرت صوت را در اثر استفاده از چند بلندگوي مشابه را در سيگنال ورودي 1 وات نشان مي‌دهد. 

Number of speakers

Increased sound pressure

1

0dB

2

+3dB

3

+5dB

4

+6dB

 

 


تگها: Earthing   اتصال الكتريكي   الکتریسیته   تاسیسات   خازن   زمين   زمين كردن   صنعت برق   فاز   
 
HyperLink
ارسال نظر در مورد این مطلب
نام :  
آدرس ایمیل :  
متن پیام :  
کد امنیتی :  
   
   
نظری برای نمایش وجود ندارد